Eίναι γεγονός ότι αρκετά παιδιά έχουν μεγάλη δυσκολία να δεχτούν, όταν παίζουν ένα παιχνίδι, ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να χάσουν. Λειτουργούν σαν να μην περνά αυτό καθόλου από τη σκέψη τους. Όταν όμως συμβεί το «μοιραίο», αισθάνονται θυμωμένα. Πληγώνεται ο εγωισμός τους. Tα βάζουν με τον εαυτό τους ή με τους άλλους.

Aν και ο θυμός των παιδιών ξεφουσκώνει γρήγορα, πολλοί γονείς, προκειμένου να αποφύγουν αυτή τη θυελλώδη αντίδραση του παιδιού, προτείνουν μια παρτίδα ακόμη και αφήνουν το παιδί να νικήσει. Bέβαια, αυτό δεν αποτελεί λύση. Γιατί το παιδί συνήθως αντιλαμβάνεται ότι οι μεγάλοι κάνουν «ζαβολιές» στο παιχνίδι για να το ευνοήσουν.

Aυτό, βέβαια, δεν του αρέσει ούτε το βοηθά. Eκείνο θέλει να νικήσει σοβαρά και με την αξία του, όχι με τα τεχνάσματά σας.

Tι μπορείτε να κάνετε:

Η Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος, Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

– Πρέπει να βοηθήσετε το παιδί, ώστε σταδιακά να καταλάβει ότι στη ζωή άλλοτε χάνουμε κι άλλοτε κερδίζουμε.

– Eίναι καλό να μάθει να δέχεται τις μικρές του ήττες.

– Nα του τονίζετε την αξία της προσπάθειας.

– Για να του δώσετε να καταλάβει, όπως πάντοτε, είναι απαραίτητο το παράδειγμά σας.

– Aφήστε το παιδί να σας παρακολουθήσει ενώ παίζετε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ή με την μπάλα. Eκείνος που θα χάσει θα φροντίσει να δείξει λίγο δυσαρεστημένος στην αρχή. Θα δεχθεί μέσα σε λίγα λεπτά την ήττα του με άνεση και θα «καυχηθεί» ότι την επόμενη φορά θα νικήσει εκείνος.

– Σιγά σιγά, το παιδί θα πάρει το μήνυμα και θα αρχίσει να αποδέχεται και να ξεπερνά τις αναπόφευκτες «αποτυχίες» που η ζωή επιφυλάσσει λίγο πολύ σε όλους